Burbuqe Rushiti

Burbuqe Rushiti u lind në një familje të vjetër prishtinase. Dashurinë për letërsi ia kultivuan prindërit e saj, të cilët e donin dhe e çmonin artin. Burbuqja shkollimin fillor të mesëm dhe fakultetin i kreu në Prishtinë. Studio në Universitetin e Kosovës ku kreu Fakultetin e Filozofik, Degën e Gjuhës dhe Letërsisë Angleze dhe Degën e Letërsisë dhe Gjuhës Shqipe, po aty kreu edhe studimet e magjistraturës në filologji. Qysh herët filloi të merret me shkrime të cilat i botoi në revistat: “Zëri”, “Bota e re”, “Kosovarja”, dhe bashkëpunoi edhe me Radio Prishtinën. Në vitet e hershme të krijimtarisë poezitë e saj zunë vend në antologjitë e poezive të studentëve të Universitetit të Kosovës me titull “Rrjedh e le gjurmë”. Deri më 5 korrik 1990 punoi si gazetare në radio Prishtinë. Pas largimit të dhunshëm nga puna nga regjimi serb u angazhua si redaktore në revistën “Teuta” si dhe bashkëpunoi me të përditshmen “Bujku” si gazetare në rubrikën e politikës së jashtme ku u shquan analizat e saj për Turqinë. Më 1998 u bë korrespondente e Radiotelevizionit më të njohur informativ të Turqisë NTV ku raportonte nga terren e luftës në Kosovë. Më 1999 u bë përfaqësuese e Radiotelevizionit NTV dhe CNBC për Ballkan, raportoi edhe për konfliktin në Luginën e Preshevës dhe të Maqedonisë. Përveç poezive të botuara në shumë revista të Kosovës Burbuqja në korrik të vitit 1999 botoi librin e saj të parë në gjuhën turke në Stamboll me titullin “Kokunu ozeldim Kosova” (Kam mall për erën tënde Kosovë). Vlerësimet e kritikëve të njohur turq për librin e saj ishin shumë të larta. Kjo ndikoi që ky libër të bëjë bujë dhe të pritet shumë mirë në Turqi. Brenda gjashtë muajve ishte në listën e librave më të shitur në vend. Në vitin 2000 Burbuqja si konkurrente e propozuar nga gazeta “Hurriyet” për gratë më të suksesshme të Mileniumit në Turqi arriti që me votat e opinionit turk të jetë njëra ndër katër gazetaret më të preferuara të Turqisë. Burbuqe Rushiti ishte pjesë e shumë konferencave të organizuara në Turqi me ç ‘rast mbajti ligjërata në Degën e Marrëdhënieve Ndërkombëtare të Universitetit të Stambollit dhe Universitetit Marmara në Stamboll. Rushiti është autore e disa përmbledhjeve me poezi, ndërsa është marrë edhe me përkthime në prozë dhe në poezi, si dhe me kritikë letrare, veç këtyre ajo ka qenë tekst shkruese e shumë këngëve të suksesshme të viteve 80-ta dhe 90-ta që janë kënduar në Akordet e Kosovës.
Burbuqe Rushiti vdiq pas një sëmundjeje të rënde më 4 gusht 2019 në Prishtinë, la pas vetes bashkëshortin Mustafa Komonin dhe dy djemtë e saj Rinorin dhe Krenarin.

Jam Grua

Kurrë mos e paç
dorën tënde mbi supin tim
kur malli të kaplon
nëse syrit tim sot në vend të shpresës lotin ia
dhuron.
Mos lejo, miku im
në muzg të t’mallkoj rinia ime e shkuar
nëpër ditët tua.
Merrmë për dore si fëmijën, miku im,
jam grua dhe nuk kam fuqi të kaloj nëpër këtë mal.

Kalon edhe ky dimër

Sërish dimër,
Ftohtë sërish,
Sërish shpresat e ngulfatura
Zemrën ta ngrijnë
Si duart e pazarxhinjve të vegjël
Në muzgje të janarit.
Sërish plumbat e padukshëm
Bien mbi qytetin tim,
Ku njerëzit mbrohen me mburoja të rënda durimi
Ku vajzat i presin princat e mërguar
E fëmijët ëndërrojnë për shkolla të ngrohta.
Dimër sërish
Sërish ftohtë.
Ti arnoje derën e unë çorapët,
Do ta kemi më ngrohtë.
Kalon edhe ky dimër,
Kalon.

Malli për ju

Ra bora e parë në Prishtinë,
mbi Vermont retë e plumbta sjellin të ftohtin nga
veriu,
gjethet e vjeshtës lozin nëpër degë
sikur ëndrrat e fëmijëve të mi,
a në Sudan vapa shkrin lumturinë dhe lotin
e avullon.
Të gjithë shkuat një nga një,
nëpër valixhe vendosët nga një copë të shpirtit tim
dhe e morët me vete.
Unë e ndala mallin për ju.
Me të luftova, qesha, qajta,
përmallimet e përlotura i fsheha si fëmija sherrin e bërë,
kisha frikë nga hajni i dhembshurisë,
frikësohesha se do të më tradhtojë guximi.
Në Prishtinë në ditëlindjen tënde,
sërish për herë të 21-të ra borë e parë.
Për herë të 21-të e kujtova gëzimin e ditës
kur për herë të parë u bëra nënë.

Në Prishtinë shtrëngatë,
unë ende mbahem për pragun e shtëpisë
duke pritur puhinë
të ma sjellë buzëqeshjen tuaj në derën tonë.

Kur të dhemb …kujtohu

Kur stuhitë të përplasin
nëpër shkëmbinj të thepisur
kur agimi dhe muzgu,
veriu dhe jugu,
zapullima e ngricat
vallëzojnë
me fatin tënd,
kujtoje ditën
Kur ti ishe stuhi që thyeje
Kujtoje kur të gjallët kërkonin shpëtim
në ujdhesën tënde
e ti zgërdhiheshe, luaje me fatin e tyre…
Kujtoje ditën!
Kujtimi i pelintë.

Sërish të prita

E dërmuar,
në shtëpi malluar,
nga pritja e lodhur
pas shumë betejave
dola të të pres…
Sërish
të prita me buzëqeshje.
isha unë ajo e vjetra,
ajo që nuk kishte tradhtuar kurrë,
ajo që rilindi përherë.

Të prita
si dikur…

Pas shumë vitesh
isha
sërish e dashuruar
në ty
por tash
e rryer nëpër furtuna,
ajo që nuk mashtrohet lehtë
me një rreze të vetme dielli.
Tash të njihja mirë…
edhe pse mbi shpinë kisha një barrë të re
përplot hidhërime, zhgënjime.
sërish
të prita si dikur kur nuk kisha asgjë pos teje,
as fëmijë
as dashuri e brenga për ta…
Ishte pranverë kur u dashurova në ty.
kthimi yt ndodhi në vjeshtë.
Të prita me qirinj të ndezur në shtëpi,
luleborat i vura nëpër vazo,
kornizat e zbrazëta nëpër mure
i mbusha me peizazhe ëndërrtare.
Të prita
sërish
me buzëqeshje,
duke i fshehur plagët e zemrës.
Ti erdhe sërish tek unë,
në stacionin tënd të fundit dhe të parë…
mirëseerdhe!

Muza

vlora konushevci View All →

Bloggere, nane, profesioniste ne marredhenie me publikun, perkthyese, agjent sekret shhhhtttt

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Google photo

You are commenting using your Google account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

Connecting to %s

%d bloggers like this: