Alisa Velaj

Alisa Velaj (nëntor 1982) është poete dhe studiuese e letërsisë. Velaj është autore e tri përmbledhjeve me poezi: “Përanash Flakës”, “Tej kthellës së epërme” dhe “Shtjellë reje, shtjellë zjarri”. Mban titullin shkencor “Doktore e Shkencave Filologjike”.

Pashë një shpend

Pashë një shpend krenar si një shqiponjë.
I zi nga shtati, me bishtin ngjyrë zjarri.
Si lule zjarri i përshkënditej bishti në fluturim.

Përshkonte tej e ndanë një qiell të kaltër.
E kaltër e gëzuar si deti i fëmijërisë.
Me ca re të bardha borë,
si qumësht i ngrohtë, i posamjelë.

Ish kohë e kthjellët kur m’u shfaq ai shpend.
Vazoja e purpurt e agut m’u thërrmua në dhjetra tinguj
që m’u desh t’i mbledh rrëmujshëm
nëpër kraharorin tënd.

Ti heshte, siç hesht përherë në prag shëmbjesh.
Heshta dhe unë e hutuar pas shfaqjes
dhe prita (nuk mbaj mend se sa),
në ç’fluturime do të më shpinte
simfonia e hapërdarë!

Asgjë e lexueshme i kthjellti im

Mbështjellë zogjtë me qiell e mall në pupla
rrahin krahët mespërmes dritës së bardhë.

E ne presim pak dritë të pikoje mbi qeniet tona.
Pak dritë të lëbyrtë prej krahut të një fluturaku.

Befas zogu ynë nuk duket kurrkund.
Kurrkund nuk duken më as të tjerë zogj!

Të jenë mbulluar vallë flatrat nga ndonjë re drite,
e largët, e paarritshme prej syve tanë njerëzorë?

Veç qiell i mbushur cik më cik me copëra resh të bardha,
si mjegulla boreale që fshehin sa mistere përndritjesh,
mbi kokat tona të përgjumura nga hutimi…

Veç qiell me re në trajta shpendësh
e asgjë tjetër e lexueshme, i kthjellti im!

Lakuriqë nate

Presin errësirën të fillojnë sulmin.
Drita në sy ia la vendin tingujve,
qysh se u përplasën për të parën herë
në muret e verbëta të  ngrehinave tona.
 
Ngrehinat shemben e rishëmben.
Ata përherë aty,
me zëra njerëzorë të mekur nga stuhia,
kumtojnë lajme të besueshme kundër dritës.
 
“Peshqit e kuq notojnë në terr.”, thotë i pari.
“Peshku shumohet netëve në shkretëtira”, 
i përgjigjen jehonës mijëra të tjerë.
 
Ata nuk shohin kur flasin.
Ata kane imazhin e një tingulli në kujtesë.
Nuk i njohin ngjyrat e lindjes dhe perëndimeve.
Lindin dhe vdesin pa asnjë diell në kujtesë.
 
Ngrehinat mbushen me tingujt e tyre.
Streha vorfnore të syve pa sy!

Bulëzat

vlora konushevci View All →

Bloggere, nane, profesioniste ne marredhenie me publikun, perkthyese, agjent sekret shhhhtttt

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Google photo

You are commenting using your Google account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

Connecting to %s

%d bloggers like this: